2. Een flesje single malt shoppen bij Big Brother

Enkele weken geleden reed ik met mijn oude Fordje, op een vrijdagavond, door een stevige sneeuwbui van mijn werk naar huis. Net terug van een weekje in Stockholm met bijhorend wit winterweer mocht ik in Nederland ook weer genieten van de witte kou. Op de radio draaiden ze net ‘land of confusion' van Genesis en ik geloof dat dat die dag ook op de Nederlandse vrijdagmiddagspits van toepassing was.
Wij Nederlanders zijn het ook echt niet gewend om onze auto 's morgens uit te moeten graven uit een wintervachtje (je moet ze al eens horen zeuren als ze een keer moeten krabben!) en rijden in die blubber schijnt voor vele landgenoten een nog veel groter drama te zijn. Je vraagt je toch af hoe die Zweden het voor elkaar krijgen. Die balen er vast ook wel van, als je je eerst af moet vragen welke sneeuwbult nou precies jouw auto was. Ben je bijna door die sociale woningbouw voor eskimo's heen, blijkt het de wagen van de buren te zijn…
Maar goed, in Nederland werd nog net niet de paniektoestand bereikt, terwijl die Zweden door bijna iedere sneeuwbui heen ploegen. Verschil in land, verschil in gewoonte en een duidelijk verschil in weer. Maar zijn wij Nederlanders nu echt zo anders dan die koele Zweden daar in het noorden?

Al sinds ik gezellig verkeer met een inwoner van Stockholm vraag ik mij dit af. En ik ben al enkele verschillen tegen gekomen.
Enkele observaties uit het dagelijkse leven:

Schoenen uit als je binnenkomt bij iemand. Tja, lijkt me wel als het buiten zo'n blubber is anders blijf je aan het dweilen. Dat die goede gewoonte in de zomer ook van toepassing is, nou ja het is niet voor niets een gewoonte.
Maar ik blijf het apart vinden om op een net feestje in een sjieke rok op kousenvoetjes rond te huppelen. Of nog erger, mensen die er dan sloffen onder aan doen. Yup, dat pak staat schitterend met die tijgersloffen. Daar gáát je met militaire precisie uitgekozen ensemble!

Het feit dat iedere Zweed zijn flat tot tropische waarden warm moet stoken. Mijn vriend is hier helaas geen uitzondering op. In mijn Nederlandse flatje blijft het grote discussiepunt dan ook altijd de verwarming. Omlaag, omhoog, omlaag, omhoog, etc. Tot hij in zijn frustratie tegen mij roept dat er ijsberen in mijn flat rondlopen en hij doodvriest (bij 20 graden!). Daar gaat mijn illusie van een vriend met viking-genen en loop ik in de winter in Stockholm, binnenshuis in een t-shirtje.

Knuffelen. Ja inderdaad, Zweden knuffelen graag. Nou knuffel ik natuurlijk graag met mijn Zweed, maar het was toch wel even wennen dat meer Zweden met mij wilden knuffelen. Alhoewel ik uit een warm gezin kom, was het toch wel even schrikken dat mensen die ik net leerde kennen mij aan het hart drukten. Ik was zenuwachtig voor de eerste ontmoeting met mijn schoonouders maar voor ik ook maar een woord uit kon brengen, was ik tegen de borst van schoonmama geplet. Hele lieve mensen, dat wel! Iedere keer als ik ze nu weer zie, onderga ik een uitgebreid knuffel-ritueel. Ach, ik vind het wel gezellig, hoezo koele mensen die Zweden?

De Systembolaget oftewel de Staatswinkel. Ja, ik heb het er al eerder over gehad maar ik kan er gewoon niet over uit! Een nummertje trekken voor een flesje wijn.
Nog nooit had ik het gevoel iets slechts te doen door drank te kopen, maar de Systembolaget geeft me echt het gevoel een medicijn voor mijn alcoholische ziekte te kopen. Even een flesje single malt shoppen bij Big Brother? Volgens Zweedse vrienden heeft de staatswinkel het grote voordeel dat je er werkelijk alle soorten alcohol van over de hele wereld kunt kopen. Hmmm, als dat al klopt, waarom zou ik dan een fles wijn uit de rimboe van Timboektoe willen kopen? Ik wil gewoon een lekker flesje betaalbare rode wijn uit Zuid-Afrika!

Ach… dit zijn maar enkele dingen die mij opgevallen zijn. Ik kan nog wel veel meer zaken noemen en wel tien columns vullen met mijn 'observaties', maar dat zou de lezer van deze column waarschijnlijk danig gaan vervelen. En het verschil tussen de Nederlandse en Zweedse samenleving, het feit dat wij volgens politicologen, een pluralistische staat hebben, terwijl Zweden centralistisch is. Daar mogen die politicologen dan heel mooi over schrijven in hun eigen columns. Om over het drugsbeleid nog maar niet te beginnen.

Want naast al die verschillen die mij als Nederlandse in het Zweedse opvallen, valt het mij het sterkste op, dat wij eigenlijk helemaal niet zo heel veel van elkaar verschillen als het gaat om hoe men tegen de wereld en zichzelf aankijkt. De zaken die er echt toe doen.
Nee echt, zo ontzettend anders zijn we niet van elkaar. Maar daarover meer in de volgende column? Vooralsnog sluit ik daarom af met een quote van de Zweedse journaliste en schrijfster Petra Glimåker: “Svenskar och nederländare, de är mer lika varandra än de tror.” (Zweden en Nederlanders, ze zijn meer gelijk dan ze eigenlijk denken.)

Hejdå!

Marieke schrijft voor ZwedenWeb regelmatig een column waarin ze, zoals ze zelf zegt, verslag zal doen van haar beslommeringen en frustraties, hoogtepunten en verbazingen tijdens haar grote sprong en hoe het haar daar uiteindelijk gaat bevallen als het dan toch eindelijk gelukt is.